Beli luk je jedna od najtraženijih, ali i najisplativijih povrtarskih kultura u Srbiji, zbog čega sve više proizvođača ulazi u proizvodnju ovog povrća.Beli luk može doneti ozbiljan izvor prihoda, doduše njegov uzgoj je daleko zahtevniji nego što se na prvi pogled čini.
U Srbiji se beli luk najviše gaji u Vojvodini, gde dominira intenzivnija proizvodnja. Manje površine nalaze se u Šumadiji, Pomoravlju i zapadnoj Srbiji, dok je u leskovačkom i nišavskom kraju prisutna tradicionalna proizvodnja poznata po domaćim sortama i krupnijim glavicama.
Procene pokazuju da se beli luk u Srbiji gaji na oko 4.000 do 6.000 hektara, ali uglavnom u manjim, porodičnim gazdinstvima, a ne u velikim industrijskim sistemima.
Troškovi proizvodnje najviše zavise od sadnog materijala, koji predstavlja najveću stavku ulaganja. Ukupna ulaganja u proseku se kreću između 3.000 i 6.000 evra po hektaru, uključujući pripremu zemljišta, đubrenje, zaštitu i navodnjavanje. Cena belog luka na tržištu kreće se od 2 do 4 evra po kilogramu, u zavisnosti od kvaliteta i perioda prodaje. Ukoliko se ostvari prosečan prinos od oko osam tona po hektaru, ukupni prihod može iznositi od 16.000 do 32.000 evra. Kada se odbiju troškovi proizvodnje, čista zarada se najčešće kreće između 10.000 i 25.000 evra po hektaru.
Zbog toga mnogi proizvođači smatraju da beli luk spada među najisplativije povrtarske kulture u Srbiji, piše Kurir.
K. R.
